Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013

Μη με λες Αδύνατη!!!

Είχα πάντα 20 με 30 παραπανίσια κιλά. Τουλάχιστον για όσο διάστημα μπορώ να με θυμηθώ.
Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό; Αμφιβάλλω αν μπορείς να με καταλάβεις. Κουβαλάω αυτό το Βάρος όλη μου τη ζωή. Έχω διαμορφώσει την Αίσθηση που έχω για Μένα, με βάση αυτό το Βάρος.
Το Βάρος είναι Αναπόσπαστο κομμάτι μου.
Και - φέρνοντας αυτά στη μνήμη μου - ειλικρινά αναρωτιέμαι...
Θέλω Πραγματικά να Αποχωριστώ αυτό το Βάρος; Δεν ξέρω αν μπορείς να με καταλάβεις...
Ξέρω πως Πρέπει να το αποχωριστώ. Αλλά το Θέλω;
Είναι περίεργο... Αλλά είναι πλέον το φιλαράκι μου. Το Βάρος...

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

Η Ασφάλεια δε μπορεί να συμβαδίσει με την Αγάπη...

Πόσο λίγο ξέρουμε από αγάπη, από την εκπληκτική τρυφερότητα και δύναμή της, πόσο εύκολα χρησιμοποιούμε τη λέξη αγάπη... Τη χρησιμοποιεί ο στρατηγός... τη χρησιμοποιεί ο χασάπης... τη χρησιμοποιεί ο πλούσιος, όπως τη χρησιμοποιούν και τα νεαρά αγόρια και κορίτσια. Αλλά πόσο λίγα ξέρουν γι' αυτήν! Δεν ξέρουν την απεραντοσύνη της... Ότι είναι αθάνατη... πόσο ανεξιχνίαστη είναι...
Ν' αγαπάς σημαίνει να έχεις επίγνωση της αιωνιότητας.


Τι πράγμα είναι οι σχέσεις και πόσο εύκολα πέφτουμε στη συνήθεια κάποιας συγκεκριμένης σχέσης...

Τί χρειάζεται να Τρώει το Παιδί μου για να έχει Υγιές Βάρος;

Ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς γονείς, Υποθέτω πως είναι αυτό.
Πώς διατηρώ το βάρος του παιδιού μου σε Υγιή Επίπεδα.
Τι πρέπει να τρώει και Τι πρέπει να αποφεύγει.
Πρώτα απ' όλα πρέπει να Ξεκαθαρίσουμε Κάτι Ζωτικής Σημασίας.


Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Σώμα μου φτιαγμένο από Πηλό...

Νομίζουμε ότι το Σώμα μας είναι Κάτι Στατικό.
Έχουμε την εντύπωση ότι, επειδή βλέπουμε ένα σώμα συγκεκριμένων διαστάσεων στον καθρέφτη, το σώμα μας είναι Αντικείμενο.
Πώς είναι Αντικείμενο μια καρέκλα; Κάπως έτσι.
Το σώμα μας, παρ' ότι μοιάζει με Αντικείμενο εξωτερικά, δεν είναι.


Εσύ Έχεις το Κλειδί.

Για να βγεις από την Πραγματικότητα που έχεις Δημιουργήσει, θα Πρέπει να Στρέψεις το κεφάλι σου σε Άλλη Κατεύθυνση.

Αν μιλάμε για την ελληνική πραγματικότητα, θα πρέπει να σταματήσουμε να την εγκρίνουμε. Κι αυτό Ξεκινάει Μέσα μας. Να σταματήσουμε να Μιλάμε γι' αυτήν. Να σταματήσουμε να Ακούμε γι' αυτήν.
Να σταματήσουμε να Αναφερόμαστε σε αυτήν.
Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν Απίστευτη Δύναμη. Η λέξη Κρίση θα πρέπει να Διαγραφεί από το ελληνικό λεξιλόγιο, αν θέλουμε να βγούμε από αυτήν.
Πρακτικά, Να Κλείσουμε την Τηλεόραση, Να Κλείσουμε το Ραδιόφωνο.
Δεν υπάρχει άλλου είδους Επανάσταση!
Νομίζουμε ότι είμαστε Αβοήθητοι.
Δεν είμαστε!
"Αυτοί" έχουν βάλει μπροστά μας μία πόρτα. Εσύ κι Εγώ έχουμε το Κλειδί!
"Αυτοί" Ξέρουν πως έχεις το Κλειδί, και έχουν κάθε λόγο να σε φοβούνται. Ακριβώς, να φοβούνται.
Ακριβώς γι' αυτό χρησιμοποιούν Κάθε Μέσο για να σε κρατούν Υπνωτισμένο!
Είμαστε Υπνωτισμένοι.
Έχεις ακούσει διαλόγους του τύπου:
-Πώς πάνε οι δουλειές;
-Πώς να πάνε ρε Μήτσο, δεν τα Ξέρεις; Αφού τα Ξέρεις; Χάλια Μαύρα! Κρίση!!!! Άτιμη Κρίση!!!

Κάθε Λέξη φέρει μαζί της ένα Φορτίο. Δεν είναι τα γράμματά της που έχουν αυτή την Επίδραση. Δηλαδή, αν δεις γραμμένο 'σίρκη' ή 'ρίκση' ή 'κίρης' ή 'κησίρ' νομίζω πως θα αδιαφορήσεις.

Αλλά,

Σάββατο 24 Αυγούστου 2013

Το να ζ ε ι ς είναι η μεγαλύτερη επανάσταση.

Είναι δυνατόν ο νους να βρίσκεται χωρίς υπόδειγμα, να είναι ελεύθερος απ' αυτήν την προς τα εμπρός και προς τα πίσω ταλάντευση της επιθυμίας; Είναι απολύτως δυνατόν.

Μια τέτοια δράση είναι το να ζει κανείς στο τώρα.
Το να ζεις είναι το να είσαι χωρίς ελπίδα, χωρίς την έγνοια του αύριο... δεν είναι απελπισία ή αδιαφορία.
Αλλά εμείς δ ε ν ζούμε, διαρκώς αναζητούμε το θάνατο, το παρελθόν ή το μέλλον.
Το να ζεις είναι η μεγαλύτερη επανάσταση.
Η ζωή δεν έχει κανένα υπόδειγμα, αλλά ο θάνατος έχει: το παρελθόν ή το μέλλον, εκείνο που υπήρξε ή την ουτοπία. Ζούμε για την ουτοπία, κι έτσι προσκαλούμε το θάνατο κι όχι τη ζωή.


Κρισναμούρτι

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

Δεν είσαι η Πολυθρόνα στη Γωνίτσα του Σαλονιού σου...

Έχεις ένα σώμα.
Γεννήθηκες με ένα σώμα. 
Για την ακρίβεια, είναι το μοναδικό που σου έχει δοθεί. 
Σου δόθηκε ένα σώμα. 
Ερχόμαστε Μόνο με αυτό το σώμα.
Δεν έχουμε τίποτε άλλο εκτός από αυτό, τη στιγμή της γέννησής μας. 
Και αυτό είναι Κοινό σε όλους μας. 
Είναι δύσκολο να βρεθεί κάποιος ο οποίος γεννήθηκε Χωρίς Σώμα.
Αυτό είναι μία βασική προϋπόθεση για να έρθεις στα Μέρη μας. 
Να έχεις Σώμα. 
Κι επίσης, είναι δύσκολο να βρεθεί κάποιος ο οποίος έχει γεννηθεί με Δύο Σώματα, την ίδια στιγμή... Οπότε αυτό που μας ενώνει, το κοινό μας πεπρωμένο, είναι ότι γεννιόμαστε όλοι με Ένα Σώμα.